دیگه این قوزک پا یاری رفتن نداره لبای خشکیدم حرفی واسه گفتن نداره چشای همیشه گریون آخه شستن نداره تن سردم دیگه جایی برا خفتن نداره دیگه این قوزک پا یاری رفتن نداره لبای خشکیدم حرفی واسه گفتن نداره میخوام از دست تو از پنجره فریاد بکشم طعم بی تو بودنو از لب سردت بچشم نطفه باز دیدنت رو توی سینم بکشم مثل سایه پا به پا من تو رو همرام نکشم دیگه این قوزک پا یاری رفتن نداره لبای خشکیدم حرفی واسه گفتن نداره بذار من تنها باشم میخوام که تنها بمیرم برم و گوشه تنهایی و غربت بگیرم من یه عمریست که اسیرم زیره زنجیره غمت دست و پام غرق به خون شد دیگه بسه موندنت دیگه این ق

بايد کــه لهجـــه کهنـم را عــوض کنم اين حرف مانده در دهنم را عوض کنم يک صبـــح تازه را بسu200dرايم از آفتاب شمع قديم سوختنم را عوض کنم دارم ميـان مقبره ها راه مـی روم شايد هوای زيستنم را عوض کنم بردار زخــم های مرا مرهمی بيار بگذار وصله های تنم را عوض کنم بگذار شاعرانه بميرم از اين سرود از من مخواه تا کفنم را عوض کنم من کـــه هنوز خسته باران ديشبم فرصت بده که پيرهنم را عوض کن

با من صنما دل یک دله کن گر سر ننهم آنگه گله کن مجنون شدهام از بهر خدا زان زلف خوشت یک سلسله کن سی پاره به کف در چله شدی سی پاره منم ترک چله کن مجهول مرو با غول مرو زنهار سفر با قافله کن ای مطرب دل زان نغمه خوش این مغز مرا پرمشغله کن ای زهره و مه زان شعله رو دو چشم مرا دو مشعله کن ای موسی جان شبان شدهای بر طور برو ترک گله کن نعلین ز دو پا بیرون کن و رو در دست طوی پا آبله کن تکیه گه تو حق شد نه عصا انداز عصا و آن را یله کن فرعون هوا چون شد حیوان در گردن او رو زنگله کن